„Gehst du nach Kabul…“, enthält Gedichte und Briefe von 13 afghanischen Mädchen, die während der Schreckensherrschaft den Taliban mit ihren Familien nach Iran auswanderten. Das „Kinderhaus Schusch“, eine soziale Einrichtung im Süden Teherans, ermöglichte diesen Mädchen die Fortbildung und Förderung ihrer Talente in verschiedenen Bereichen, und versucht unter diesen Umständen die besten Aufzeichnungen dieser Gruppe aufzubewahren
Nach der Intervention der Alliierten in Afghanistan hat die iranische Regierung hunderttausende Afghanen zur Rückkehr in die Heimat gezwungen. So mussten afghanische Nachwuchstalente, darunter Sohreh Sarifi,  die Trägerin des Hans Christian Andersen Preises, ihre Ausbildung abbrechen, ihre Hoffnungen begraben und mit ihren Familien das Land verlassen.

«به کابل می‌روی...» حاوی بخشی از دستنوشته‌ها، شعرها و نامه‌های ۱۳ دختر جوان افغانی‌ست که در هنگامه‌ی حکومت دهشتبار طالبان همراه با خانواده‌ی خود به ایران مهاجرت می‌کنند. "خانه‌ی کودک شوش" که از قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین سازمانهای مردمی در حمایت از "کودکان کار و خیابان" و "کودکان مهاجر" محسوب می‌شود، امکان رشد توانمندی‌های این دختران جوان افغانی را فراهم می‌سازد و با تشویق و ترغیب آنان، علی‌رغم مشکلات و کلیشه‌های موجود، شور زندگی را در آنان بیدار کرده، این کودکان محروم را از حاشیه به متن جامعه می‌کشاند .

زهره ظریفی یکی از شاگردان ممتاز بهرام رحیمی از کنشگران خانه‌ی کودک شوش است. او نیز همراه با صدها هزار افغانی دیگر، تحت فشار رژیم جمهوری اسلامی ایران، به کشورش باز می‌گردد. زهره تنها شرکت‌کننده‌ی مراسم دویستمین سالگرد تولد هانس کریستین اندرسن در ایران بود که در هر دو بخشِ مسابقه شعر و دستنوشته، جایزه‌‌ی این مراسم را از آن خود کرد .

"به کابل می‌روی" روایتی‌ست از گسستن‌ها، تبعیض‌ها، مقاومت‌ها و آرزوهای زیبا، پاک و انسانی این دختران جوان افغانی که هر چند در کمال سادگی بیان می شوند اما حکایتی‌ست جانکاه از جنگ و آوارگی سالیانی دراز که ناخواسته بر این کودکان تحمیل شده است.